Foto's zoeken

(update: op 25 mei 2008 heb ik nummertje 14 aan de lijst toegevoegd.)

(update: op 13 mei 2008 heb ik nummertje 13 aan de lijst toegevoegd.)

(update: dankzij reacties van kriskras (dank) em eduard (ook dank) heb ik 9, 10, 11 en 12 aan het lijstje toegevoegd.)

Omdat Nelleke (mijn vrouw) op internet op zoek wilde naar foto's (als basis voor een van haar schilderijen) ben ik me eens gaan verdiepen in de mogelijkheden van het vinden van foto's. Hieronder een paar van de gevonden resultaten.

1. Uiteraard Flickr, en dan met name de geavanceerde mogelijkheden: veel foto's, goed te doorzoeken en een goed overzicht van het zoekresultaat.
2. Fotosearch: zowel betaalde als royalty-free foto's
3. Stock Photo Finder: aardig vanwege met name de mogelijkheid om, als één foto je bevalt, de optie "find similar" te kiezen.
4. Everystockphoto: meta zoekmachine (die dus allerlei collecties doorzoekt). Aaridg, maar niet spectaculair.
5. En nog eentje in de groep uiteraard: Google image search. Kan je toch niet omheen.
6. Alltheweb: veel resultaten maar een beetje lastig bladeren.
7. Exalead: sowieso een alternatief voor Google, met name vanwege de duidelijke weergave en de uitgebreide filtermogelijkheden.
8. Webshots: grote collectie en mooie weergave
9. Photobucket: een ruime verzameling vaak artistieke foto's.
10. SmugMug: mooie verzameling. Niet alle foto's zijn gratis en de site is af en toe een beetje langzaam.
11. Piclens: een downloadable plug-in voor je browser, waarmee de weergave van foto's op een soort 3D "fotomuur" komt. Leuk gevonden.
12. Free stock photos: Een mooie verzameling gratis foto's.
13. Picitup: naar plaatjes zoeken en dan via een soort ingebouwd filter plaatjes zoeken die lijken op het plaatje dat je aanklikt. Handig!
14. Compfight: ideaal voor schrijvers van een blog. Deze service zoekt afbeeldingen in Flickr, geeft ze duidelijk weer en biedt goede gevanceerde zoekmogelijkheden.

Ik heb zeker niet de pretentie dat dit een volledig overzicht geeft, maar het is een begin.

Office 2.0: een overzicht

Onlangs kwam ik deze Engelstalige site tegen met daarop een subliem overzicht van allerlei Web 2.0 toepassingen, netjes gerangschikt in "dagelijks gebruikt", "regelmatig gebruikt" en "af en toe gebruikt". Binnen die drie groepen komen allerlei categorieën voor, met in elke categorie een favoriet en de alternatieven. Sorry voor het Engels, maar ik ben even iets te lui om alles te vertalen...

Zeer handig wanneer je eens op zoek bent naar een online applicatie voor een specifieke toepassing.

Online conversie tool

Via de site youconvertit kun je allerlei bestandsformaten naar allerlei andere converteren. Uiteraard is dat kunstje al vaker vertoond. Wat deze site voor mij eruit doet springen zijn de volgende aspecten:

1. de hoeveelheid bestandsformaten waarheen je kunt converteren is enorm en is mooi opgedeeld in categorieën: Audio Document, Image, Video en Archive.
2.je hebt de mogelijkheid om een online video te converteren: je typt de URL in en kiest vervolgens uit een lange lijst van videoformaten.

Erg de moeite waard, vind ik.

Het semantische web zit er aan te komen... not!

Naar aanleiding van een artikel op Frankwatching over Web 3.0 en het semantische web (link) heb ik daar de onderstaande reactie gepubliceerd, die ik nu ook even op mijn eigen blog zet - al was het maar om na een lange tijd van "afwezigheid" weer eens iets te schrijven...

Een tijdje terug had ik een discussie met mijn “neefje” Eduard (edwords) over het semantische web. Mijn insteek heeft te maken met mijn achtergrond: docent Engels en Informatica, en al zo’n 25 jaar geïnteresseerd in “machinevertalen”: met de computer een tekst vertalen. Als ik zie hoe traag dit zich ontwikkelt, denk ik dat het semantische web ook nog even wachten is.

De enige “redding” die ik zie, is: kennis van de wereld om ons heen gekoppeld aan het “ontleden” van tekst in context. Als ik zeg “Ik loop naar die bank”, en vlak daarvoor heb ik gezegd dat ik geld ga opnemen, kan software raden dat ik naar het gebouw van een financiële instelling (bank) loop. Als ik dezelfde zin gebruik en vlak daarvoor meld dat ik in een bos rondwandel, zou de conclusie kunnen zijn dat ik even wil gaan zitten op een bank.

Zelfs de huidige generatie vertaalsoftware (bijvoorbeeld Babelfish met Systran als engine) komt niet veel verder dan “woordjes ruilen”. Een mooi voorbeeld van een letterlijke vertaling kwam ik deze week bij een van mijn leerlingen tegen: “She is standing very strongly in her shoes”. Babelfish bakt er zelfs nog minder van: “She stands very strong in its shoes”.

Jaren geleden (in het DOS-tijdperk) had Symantec/Peter Norton (waar ik toen werkte) het produkt Q&A. In die software kon je in gewone mensentaal een vraag stellen om informatie uit de database op te halen. De software gooide dan gewoon de woorden die niet relevant waren weg, en hield dan bijvoorbeeld over “auto’s”, “onder 10.000 gulden” en “provincie Zuid-Holland”. Met die query ging ie op pad en meestal kwam er precies uit wat je wilde zien. Niet echt Artificial Intelligence, maar het werkte wel.

Zo lang vertaalsoftware niet de mogelijkheid heeft om een zin echt goed te analyseren èn die analyse te combineren met de context waarin die zin staat, denk ik dat we nog even zullen moeten wachten op het semantische web…

Google AdSense verwijzingsprogramma niet meer beschikbaar in Europa

(Zie de twee updates onderaan)
Het inmiddels steeds machtiger wordende bedrijf Google heeft besloten om vanaf de laatste week van januari 2008 hun AdSense verwijzingsprogramma niet langer beschikbaar te stellen buiten Noord-Amerika, Zuid-Amerika en Japan. Binnen deze gebieden zijn de bedragen die via AdSense verwijzingen te verdienen zijn drastisch teruggeschroefd.

De reden voor deze actie is de blijkbaar slechte performance van het AdSense referral programma. Zoals Google in het perbericht op de AdSense blogspot zegt "we hopen dat dit je niet al te veel problemen oplevert". Een van de mensen die er zeker niet blij van wordt, is Darren Rowse, een australische blogger van de populaire make-money-online blog Problogger. Lees hier zijn commentaar (in het Engels) over dit besluit van Google.

Google zal ongetwijfeld goed nagedacht hebben over dit besluit en waarschijnlijk is het gewoon ingegeven door gezonde zakelijke overwegingen, maar ik vind het toch een staaltje van "provinciaal" denken om alle landen buiten Noord- en Zuid-Amerika en Japan (sinds wanneer hoor Japan bij Amerika?) volledig van dit verwijzingsprogramma uit te sluiten.

Update 1: Ik snap dat Japan (en daarachter Azië/China) een belangrijke groeimarkt voor Google is; impliciet geeft deze beslissing van Google aan dat Europa dus minder belangrijk is - waarschijnlijk omdat de grootste toekomstige groei voor Google niet hier ligt. Wat deze beslissing voor mij overigens wel heel duidelijk aangeeft is dat Google niet meer dat leuke groepje "techies" is, die ze in het begin waren. Ze zijn nu (al een tijdje) een gewoon bedrijf geworden (à la MicroSoft) dat als enige doel heeft: aandeelhouders blij (lees: rijk) maken en geld verdienen. Daar is niets mis mee, maar dat betekent volgens mij wel dat ook Google op dezelfde kritische manier gevolgd dient te worden als de andere grote bedrijven.

Update 2: Na de reactie van Eduard (dank!) heb ik de titel van dit artikeltje aangepast. Zoals Eduard terecht stelt: AdSense blijft ook in Europa bestaan, alleen het verwijzingsprogramma is niet meer beschikbaar. "Het gaat dus alleen om het verdienen aan mensen die zich via jouw website aanmelden voor Google AdSense."

Een videootje van je scherm maken

(bron: Mashable, 8 januari 2008)

uTIPu (uitgesproken als you-tip-you) is een manier om informatie te delen die je op je computerscherm ziet. Het is bedoeld om iemand te laten zien welke stappen je moet doen op je computer om bijvoorbeeld een programma te installeren of een handeling uit te voeren op je computer.

We hebben het allemaal wel eens meegemaakt. Je bent aan de telefoon met je vriendin en je wilt haar een zonnebril laten zien die je online gevonden hebt. De conversatie verloopt dan ongeveer zo: “Ok, je gaat naar bluefly.com en klikt op de link “accessories”. Zie je die? Nee, iets meer naar beneden op het scherm. Aan de linker kant. Heb je hem? OK. Dan klik je op Calvin Klein. Ja. Het is de derde bril aan de rechter kant, de tweede rij van onderen. Nee, naar rechts. Tel maar even. Vlak naast die bruine bril. Nee, aan de linker kant van de bruine bril, maar aan de rechter kant van het scherm.”

Met uTIPu kun je een opname maken van je computerscherm en die opname vervolgens delen met je vriendin. Om te beginnen donwload je een stukje software van uTIPu’s waarmee je je computerscherm kunt opnemen. Je kunt je webcam erbij gebruiken, of je kunt er voor kiezen om gesproken commentaar toe te voegen (wat overigens niet hoeft). Vervolgens kun je je video openbaar maken en delen met iedereen of met een beperkte groep mensen. Je kunt maximaal 5 minuten opnemen, dus geen Steven Spielberg ambities...

Sociale netwerken worden open!

(bron: Mashable, 8 januari 2008)

Na maanden van met elkaar concurrerende platforms, discussie over privacy en over wie de eigenaar is van de data in social networken, was er vandaag ineens een extreem belangrijke aankondiging van de DataPortability Workgroup: Google, Facebook en Plaxo doen mee. Wat betekent dit? Een citaat uit de aankondiging:

“Gebruikers zullen hun vrienden en hun media kunnen benaderen via alle applicaties, sociale netwerksites en widgets die dit ontwerp in hun systeem opnemen.”

In theorie is dit een radicale verandering van het social networking landschap. Bedrijven en ontwikkelaars kunnen nu applicaties gaan ontwikkelen die functioneren buiten een van de sociale netwerken, en die gebruik maken van de zogeheten “social graph” die je op de community van jouw keuze bijhoudt.

In de praktijk zijn al deze drie bedrijven (en waarschijnlijk ook de vele andere grote spelers die zich nu wel gedwongen zullen zien hier ook aan deel te nemen) op het moment belangrijke concurrenten van elkaar. Het is dus nog maar zeer de vraag hoe "open" alles echt zal worden.

In de werkgroep zal Google vertegenwoordigd worden door Brad Fitzpatrick, de oprichter van LiveJournal en vaak genoemd als de bedenker van OpenID, Facebook door Benjamin Ling die de manager is van hun application platform, en Plaxo door Joseph Smarr, hun belangrijkste platform architect.